Le Domaine Roqueforette

Normandie

Terug naar hoofdpagina 

Chambre d'hôte Camping Luxe caravan Gîte Wie zijn wij? Waarom hier?
Nieuwsbrieven Contact Honden Fotocollage Normandie Links

Wie zijn wij?

Wij zijn Ed & Doreen Advocaat. In 2006 zijn wij naar Normandie verhuisd en hier in Laulne hebben wij onze stek gevonden. Met ons meegekomen zijn hondje Lola, kater Kervin & haflinger Walter.

      

Koken is een grote hobby van ons, vandaar dat wij u ook table d'hôte aan kunnen bieden.

Wij zijn goed bekend met het toerisme & geven u ook graag informatie over de omgeving, bezienswaardigheden, de vele weekmarkten en de brocantes.

Lola hebben wij in 2005 als 1 jarig hondje uit het asiel geadopteerd. Zij is op straat gevonden en ze was erg bang voor mensen. Voor ons is ze een ontzettend lieve hond, erg trouw en zeer waakzaam. Met andere honden wil ze vaak spelen.

Walter woont al sinds 1989 bij ons en is nu in 2016 alweer 31 jaar. En sinds maart 2007 hebben wij een echte Normandische vriend voor hem erbij, genaamd Fido (het linker paard op de rechter foto boven). Fido, een Normandische Cob (het trekpaard van Normandie), hebben we via een herplaatsing verkregen. Hij is verwaarloosd weggehaald bij zijn vorige eigenaar en had alle vertrouwen in de mensen verloren. Mede door Walter en door middel van klikkertraining hebben we hem weer vertrouwen kunnen geven in de mens en is het nu een ontzettend lief en braaf paard, en hij is heel geduldig met kinderen en wordt erg graag geaaid geborsteld. Net als Walter, hij kan hier ook nooit genoeg van krijgen.

In oktober 2010 hebben we Sokkies, en ook via een herplaatsing erbij genomen. Sokkies is een Franse Draver. hij heeft zijn sporen op de renbaan verdiend en werd nu te oud (8 jaar) om nog veel te winnen. Omdat hij zo enorm lief is en altijd goed gelopen heeft op de baan (en ook veel races gewonnen) werd hem een tweede kans gegund. Wij zijn ook met hem weer heel gelukkig en hij is een enorm fijn en lief rijpaard voor Doreen geworden. Walter en Fido kunnen nu rustig van hun pensioen genieten en Sokkies houdt hun beide in beweging!

Op 10 december 2014 hebben we helaas onze Fido in moeten laten slapen. Walter & Sokkies en wij konden gelukkig tot het allerlaatst bij hem zijn.

Eind juni werd er weer via een forum hulp gevraagd bij het redden van een Camargue paardje. Hij stond klaar om voor de slacht opgehaald te worden. Zijn vorige eigenaar kon en wilde niet meer voor hem zorgen. Wij contact opgenomen en er naar toe. Het was in de buurt van Saint Lô. Toen zijn oude eigenaar hem uit de wei wilde halen, rende hij gelijk weg en moest de man nog moeite doen om hem te pakken te krijgen. Maar eenmaal het halster om, was hij best braaf (gezien de verwaarloosde omstandigheden). Een klein proefritje gemaakt, vooral om te zien of hij zadelmak was en hoe hij liep. Ed en ik keken elkaar aan en besloten dat we voor hem nog wel een plekje hadden. Voor de slachtprijs mochten we hem meenemen. Het is een prachtige 12 jarige ruin en zoals het een Camargue betaamd is ie wit. Bij ons thuis aangekomen hinnikten Walter en Sokkies hem al tegemoet. Dat was mooi om te horen. Al na een paar uur naast elkaar gestaan te hebben, hebben we ze bij elkaar gelaten en dat was mooi om te zien. Na een paar weken is de dochter van onze vriendin, een meid van 12 al een paar keer mee wezen rijden op Pitch, want zo heet hij. Dat deed hij super braaf en ook hij is weer een kanjer. Wel heeft hij nog veel tijd nodig om weer vertrouwen in de mensen te krijgen, maar die tijd krijgt hij bij ons en ook is Doreen al weer leuk met hem aan het clickertrainen, om hem weer vertrouwen te geven.

 

 

Op 16 juni 2010 is onze Kater Kervin op bijna twintigjarige leeftijd overleden. Kervin woonde als jong katje al bij ons en voor een echte Perzische kater is hij echt mooi oud geworden.

 

In juli 2013 hebben we weer via een herplaatsing Pommetje mogen adopteren. Pommetje is en 1 jarige stoere angora jeweetwel kater, langharig en super lief. Vanaf dat hij zijn eerste stappen hier in huis zette, kunnen hij en Lola het prima samen vinden. Hij neemt wat gedrag van Lola over en heeft daarnaast een geweldig lief karakter.

Ergens eind mei wandelde er ineens een cypers katertje hier rond. Hij liep zo bij de mensen in hun voortent en liet zich aanhalen en optillen. Hij was erg mager en nadat hij hier na een paar dagen nog steeds gezellig rondliep zijn we hem buiten gaan bij voeren. Pommetje vond het gelijk al heel gezellig en ook Lola ging al aan de nieuwe kater wennen. Na zo’n drie weken hebben we besloten dat als hij hier zo graag wil blijven, dat hij van harte welkom is. Op een ochtend dus opgepakt en meegenomen naar de dierenarts, alwaar hij gecastreerd, gechipt en geënt werd. Na twee uur mochten we hem alweer ophalen en hebben we hem in een mandje gelegd in een aparte kamer. Toen hij weer een beetje bijkwam wandelde hij op zijn gemakje naar de kattenbak en deed daar alles keurig. Verbaasd waren wij. Hij had dus blijkbaar wel ergens gewoond. Maar niemand zocht hem of miste hem. Nou wij zijn weer blij met de gezinsuitbreiding. Het is een superkatje. Hij liep na een paar dagen al helemaal mee in ons ritme en was ’s avonds soms nog eerder binnen dan Pommetje. We hebben hem Pim gedoopt. En daar luistert hij al goed naar. Ook hij loopt weer overal mee naar toe en kan met alle andere dieren opschieten. Hij heeft zijn plekkie hier dus dubbel en dwars verdiend.

In december 2014 hebben we twee bokjes geadopteerd. Broertjes van toen 9 maanden jong. we hebben ze Dido en Frodo genoemd. Dit omdat deze twee namen linken naar onze Fido. de lichtbruine met wit is Dido en de overwegend zwarte is Frodo. Ook zij zijn snel gewend en als ze ontsnappen (wat alle geiten regelmatig proberen en het ze ook lukt) blijven ze mooi in de buurt. Komen zelfs vaak naar de voordeur gewandeld. Vrolijke dieren zijn het.

 Al met al een gezellige beestenboel. Ook de dieren onderling zijn erg lief en speels met elkaar. Als wij in het land aan het werk zijn, dan lopen ze allemaal los met ons mee en daar genieten we nog iedere keer van.

 

En buiten onze eigen beestjes, hebben wij ook elk jaar weer diverse vogels in de opvang. Deze vogels zijn uit het nest gevallen, verstoten of gewond en dan dus overgeleverd aan de natuur!

Nadat deze vogels gezond & volgroeid zijn, gaan ze weer de vrije natuur in, omdat wij ze zoveel als mogelijk wild laten.

 

Zo hebben wij ook voor bijna 2 jaar Trouvie gehad. Trouvie de Ekster is na deze lange tijd ook weer de vrije natuur ingegaan (uit vrije wil) en nadat wij hem een zomer niet meer hadden gezien, zit hij nu weer in de buurt met zijn partner en komt 's winters weer voer halen, maar Trouvie blijft lekker wild. En dit is de mooiste beloning die wij kunnen krijgen van de natuur. De beestjes genieten, en wij genieten!